Dożywotni rejs zakończony w Kambodży: armator zawiesił działalność
Firma Villa Vie Residences, która sprzedawała kabiny na statku jako dożywotni dom na wodzie, nagle wstrzymała działalność. Mieszkańcy dostali zaledwie kilka godzin na spakowanie rzeczy i zejście na ląd w Kambodży. Armator tłumaczy to gwałtownym wzrostem cen paliwa i brakiem gotówki.
Na czym polegał pomysł
Koncepcja zakładała, że klient kupuje kabinę na statku Odyssey i może na nim pływać bez końca. Cena zakupu wynosiła od 120 do 440 tys. dolarów, zależnie od typu kabiny. Do tego dochodziła miesięczna opłata rzędu 5–9 tys. dolarów, liczona przy dwóch osobach w kabinie. Obejmowała ona trzy posiłki dziennie, napoje, internet przez Starlink, paliwo, opłaty portowe i podstawową opiekę medyczną. Statek miał okrążać świat mniej więcej raz na 3,5 roku.
Odyssey to jednostka z początku lat 90., więc ma prawie 35 lat. Firma kupiła ją w 2023 roku, a w 2024 ruszyła sprzedaż. Według doniesień w chwili startu sprzedano ponad 70% kabin. Początek nie był łatwy: stary statek wymagał więcej prac, niż zakładano, rejs się opóźnił, a firma musiała wypłacać rekompensaty oczekującym na wejście na pokład. Ostatecznie wypłynięto w październiku 2024 roku.
Paliwo zjadło budżet
Decyzja o zawieszeniu działalności zapadła 27 października. Według firmy ceny paliwa w części Azji wzrosły o ponad 300%. Przeciętny miesięczny koszt paliwa przypadający na kabinę wynosił wcześniej 1,8 tys. dolarów, a w ostatnich miesiącach sięgał 6–8 tys. Zwolnienie tempa rejsu, by spalać mniej, nie wystarczyło.
Armator nie mógł pokryć różnicy sam, a prosić mieszkańców o dopłaty rzędu ponad 50 tys. dolarów rocznie nie było realne. Wielu z nich żyje z ustalonego dochodu, a część to osoby starsze, które miały na pokładzie cały dobytek. Firma rozważa ogłoszenie upadłości w trybie Chapter 11 (amerykańska procedura restrukturyzacyjna) i w ciągu 60 dni szuka nowego partnera finansowego. Jeszcze kilka miesięcy wcześniej zapowiadała zakup drugiego statku.
Co z tego wynika dla polskiego czytelnika
Oferta Villa Vie nie była kierowana do Polaków i raczej nie dotyczy nas bezpośrednio. Historia dobrze pokazuje jednak ryzyko modelu, w którym klient płaci z góry lub stałą kwotą za usługę, a jej koszty zależą od zmiennych cen, takich jak paliwo. Taki zakup nie jest zwykłą wycieczką, więc nie należy zakładać, że obejmują go przepisy o ochronie turystów. W UE organizatorzy turystyki muszą zabezpieczać pieniądze klientów na wypadek swojej niewypłacalności. Nie wiadomo jednak, czy podobna sprzedaż kabin w ogóle by pod nie podpadała.
Z perspektywy ubezpieczeń warto pamiętać o kilku sprawach przy każdym dłuższym rejsie:
- Niewypłacalność przewoźnika – standardowa polisa turystyczna zwykle jej nie pokrywa, a jeśli jest taka opcja, trzeba sprawdzić w OWU, na jakich zasadach działa.
- Koszty leczenia i transport medyczny – „podstawowa opieka” w cenie rejsu to nie to samo co ubezpieczenie, zwłaszcza dla starszych podróżnych.
- Bagaż i rzeczy osobiste – ochrona ma sens, gdy w podróży jest naprawdę cenny dobytek, ale zwykle ma limity i wyłączenia.
- Przerwanie podróży – sprawdź, jakie przyczyny uznaje ubezpieczyciel, bo problemy finansowe organizatora często są wyłączone.
Przed wpłatą dużej kwoty za nietypową usługę warto ocenić kondycję finansową firmy i sprawdzić, co się stanie z pieniędzmi, jeśli przestanie ona działać.
Źródło: One Mile at a Time – „Lifetime Residency Cruise Ship Runs Out Of Money, Forces Residents Off In Cambodia”
